Garajdan Sahneye: Bora Şahinkara

İzmir merkezli Bora Şahinkara, progressive rock çizgisinde müzik yapan bir grup (2023’ten beri). Garajdan Sahneye serisinde grubu kendi ağzından dinliyoruz: nasıl bir araya geldiler, neyi anlatıyorlar ve sırada ne var?

Grubunuzu üç kelimeyle anlatır mısınız? Biraz da açın: müziğinizi hiç dinlememiş birine nasıl tarif edersiniz?

Rock’n roll, kompozisyon, hikaye. Ben Bora Şahinkara. İzmir’de, bir grubu olmayan ama tipik bir rock grubu müziğindeki söz, iki gitar, bas gitar, davul partisyonlarını yazıp, besteleyip; stüdyoda bunların gitarlarını kendim çalarak ve diğer partisyonlar için gönüllü müzisyen arkadaşlarımı bularak kaydeden ve bu şekilde 2 adet kolektif mini albüm yayınlayan bir besteci müzisyenim.

Sizi en çok etkileyen gruplar, albümler ya da insanlar kimler?

Türkiye’de Fazıl Say, Yavuz Çetin; dünyada Opeth, Black Sabbath, Metallica, Megadeth, King Crimson, Pentangle,…

Son çıkışınızı anlatın: ne anlatıyor, nasıl kaydettiniz?

“Çocuk Köpek” mini albümü bu yıl çıktı. “Rock’n roll ruhlu çocuk şarkıları” diyorum kabaca. 5 parça içeren mini albümün sözleri ve besteleri ve gitar icraları bana, 3 parçanın vokali Şevin Tepe’ye, davulları Gökhan Bektaş’a, bir parçanın çellosu Gökçe Bahar Oytun’a, bir parçanın vokali Serap Çiğdem Şahin’e, bir parçanın bas gitarı Murat Küçükarslan’a, iki parçanın bas gitarı Ariel Deniz Spohn’a ait.

Sade bir akustik gitarlı tını, sade bir anlatı ile bir çocuğun sokak yürüyüşü yaptığı “Koş Koş”ta köpekle karşılaşıyor. “Adın Ne Senin, Bölüm 1″de funky bir ruhla çocuk, köpekle daha yakından tanışmak istiyor ve adını soruyor ama o da ne; köpekle aynı dili konuşmuyorlarsa da bu farklılıkları sıcak bir arkadaşlığın başlamasına engel olmuyor. “Adın Ne Senin, Bölüm 2″de ise rock’n roll ve eğlenceli bir işe girişiyor çocuk ve köpeğin insanların dünyasındaki adının ne olabileceğini bulmak için düşünüp, taşınmaya başlıyor olası isimleri. “Ninni”de, akustik bir sakinlikle uykuya hazırlık yapılırken çocuk iyi bildiği bir ninninin sözlerinin bir kısmını köpek için değiştiriyor. Ninni’den sonra kimse konuşmuyor ki, tatlı bir uykuya dalınabilsin çello, akustik gitarlar ve bas gitarın yumuşak dansları eşliğinde “Bebek Köpeğin Uykusu”nda.

Kayıt, mix, master prodüksiyonu Gökhan Bektaş’a ait.

Şarkılarınız nasıl ortaya çıkıyor? Yazarken ve prova ederken nasıl çalışıyorsunuz?

Sözleri, hayatta en dert edindiğim ve en ifade etmek istediğim meseleleri en estetik bir şekilde ifade etme itkisiyle ortaya çıkıyor. Müzikleri ise şöyle; her zaman hoşuma giden bir riff, bir müzikal fikir aklıma geldiğinde bunları bir kenara basitçe kaydederim. Sonra beste başına oturduğumda, genellikle daha önce bulduğum çekici müzikal fikirlerden birinin üzerine partisyonları inşa etmeye başlarım.

Yaşadığınız şehrin sahnesi nasıl? Nerelerde çalıyorsunuz, kimlerle yol arkadaşlığı yapıyorsunuz?

Yaşadığım şehirde, büyük sahnelerin yanı sıra pek çok butik dinleti için de küçük mekan sahneleri mevcut. Küçüklü, büyüklü her sahne organizasyonu yapmaya girişen için, bu işin en önemli kısmı olan ses sistemine ve tonmaister’lerine özen göstermelerini diliyorum bir müzisyen olarak. Eğer mekanlarında bir konser organize edeceklerse bunun ses kalitesinin nasıl olacağını da düşünüp, ses sistemi ve günlük tonmaister kiralama fikirlerini de düşünebilirler bence.

Türkiye’de bağımsız bir grup olmanın en zor ve en güzel tarafı ne?

En zor tarafı, müzik ürettikten sonra bunu sunmanın ve dinleyiciye ulaştırmanın bin bir yolu gibi, müzik üretmek dışında pek çok detayı müzisyenlerin kendisinin düşünmek zorunda kalması olabilir. En güzel tarafı ise bir müzik üretiminde müzisyen arkadaşlarımla bir araya gelmek, müzisyen arkadaşlarımın becerileri, tutkuları ile buluşup ortaya neler çıkacağını merak etmek; her bir albümü bir film ve her albümde bir araya gelen müzisyen arkadaşlarımı da bir oyuncu kadrosu ve ben de yönetmen ve senarist gibi hissediyor olmam; sanatsal sonuca dair işin içine piyasanın istekleri girmeden, kendi istediğimi elde etmeye çabalamak, bağımsız müzisyen olmanın en keyifli tarafı olabilir.

Unutamadığınız bir konser ya da sahne anısı var mı?

Def temelli bir ritim orkestrası gibi bir formatı olan Ahura Ritim Topluluğu ile 2015-2018 arasındaki konserler ve provalarda çalmak, böyle bir enstrüman grubu ile birlikte çalmak bir gitaristin deneyimlemesinin ömründe çok fazla denk gelmeyeceği türden bir deneyimi 3 sene boyunca yaşamama sebep oldu. 2018’de, bir trans arkadaşımızın ameliyat masrafı için dayanışma gecesine dair en dost ile tek konserlik grup kurup, 2 hafta içinde provalar yapıp sahneye çıkmamız. 2024’te yine Pride partisinde bir konser fikrini grubum olmamasına rağmen kabul edip, birkaç müzisyen arkadaşımla ortalama 2’şer parça çalışarak akustik bir konser ortaya çıkarmak ve bir onur ayı partisinde çalmış olmak mutluluk vericiydi. 2026’da, sevgilimle bir açık sahnede sahneye çıkıp bir parça çalmamız da hayatımda mutlu bir andı.

Önümüzdeki dönemde neler var? Yeni kayıt, konser, turne?

Henüz duyurulmadığı için isim vermeyeyim ama bestecilerin desteklenmesi adına konser organize eden bir oluşumun Aralık ayındaki bir etkinliğinde ana müzisyen olarak çıkacağım. Hazırda bir grubum olmadığı için bugünlerde yine o konser için de çevremdeki müzisyenlere bakınıyorum, birlikte 1’er-2’şer parça hazırlayıp sahneye çıkalım diye yine kadro kurmaya çalışıyorum. Onun duyurusu yapılacağı zaman ben de sitemde ve sosyal medya hesaplarımda duyuracağım. Onun dışında, malzemelerinin çoğu hazır olan 3. albümün kayıtlarına 2027’de başlama planım ve arzum var.

Sizi yeni keşfedecek birine hangi şarkıyla başlamasını önerirsiniz, neden?

“Mülteci” olabilir. Müzikal olarak en gurur duyduğum kompozisyonlarımdan biri. Dinleyiciler açısından da en ilgi gören o oldu yayınlanmış bestelerim içinde görünüşe göre.

Bora Şahinkara’yı dinlemek ve takip etmek için: Spotify · YouTube · Instagram · Web sitesi / diğer. Siz de grubunuzla Garajdan Sahneye’de yer almak isterseniz soruları yanıtlayın.